free web hit counter

گفت‌وگو جدید با هوشنگ توکلی

مجموعه: مصاحبه, مصاحبه بازیگران تعداد بازدید: 745
گفت‌وگو جدید با هوشنگ توکلی

هوشنگ توکلی یکی بازیگر پیشکسوت و نامدار سینما و تلویزیون که این روز در فیلم سینمایی سایه های موازی به ایفای نقش پرداخته که به تازگی اکران شده است در گفت و گو به مسائل و مشکلات زندگی اش پرداخته است.

این دایی مثل بزرگ‌ تری بود که همه ما نمونه آن را در زندگی شخصی‌ مان داشتیم و جنس آن را لمس کردیم، او کسی نیست جز هوشنگ توکلی که تا امروز ایفاگر نقش‌های خاص در تلویزیون بوده است. مگر می‌شود مخاطبان رسانه ملی سریال مدرس را با بازی خسرو شکیبایی از یاد ببرند که کارگردانی آن را توکلی به عهده داشت.

گرچه این بازیگر در طول این سال‌ ها گزیده، نقش‌هایش را انتخاب کرده، اما همیشه او و همسرش فریده سپاه‌ منصور علاقه‌ مند بوده‌اند کاری که انجام می‌دهند در میان مخاطبان ماندگار شود. وقتی برای گرفتن مصاحبه با توکلی به بهانه ۶۸‌ سالگی‌ اش تماس می‌گیریم، از ما می‌خواهد که به دفترش برویم. دفتر او در یک ساختمان قدیمی واقع در خیابان یوسف‌ آباد قرار دارد.

کارگردانی ، دغدغه جدی‌ ام است

۱۷ یا ۱۸ سالم بود که فعالیتم را در دنیای هنر شروع کردم. در آن سال‌ها سالن نمایش در تهران نبود و ما یا در دبیرستان تمرین می‌کردیم یا در خانه پیشاهنگی. این خانه‌ها شبیه آمفی تئاترها و فرهنگسرا‌های کوچک امروزی بود و شرکت در این کلاس‌ها باعث شد تا من به شکل جدی‌ تر در تئاتر کار کنم. همان زمان با بیژن مفید آشنا شدم و دریچه جدیدی در دنیای هنر برایم باز شد و از او خیلی آموختم. گرایش من در طول این سال‌ ها کارگردانی و نویسندگی بود و همیشه نگاهم به بازیگری به عنوان شغل دوم بوده است. البته به تدریس هم خیلی علاقه دارم و همیشه دوست داشتم معلم هنر باشم. در طول این سال‌ ها هم چند کار ساختم، اما دلیل این‌که از زمانی دیگر به سمت کارگردانی نرفتم، این است که شرایط برای تولید راضی‌ کننده نبود.

آرامش را در هنر پیدا کردم

بعد از انقلاب فعالیت‌هایم را به شکل جدی‌تر شروع کردم. در تئاتر، تلویزیون و سینما نقش‌هایی را بازی کردم که دوست داشتم و همیشه سعی کرده‌ام آثارم ماندگار باشد. از سال ۷۰ به بعد هم بسختی نقشی را پذیرفتم. در مجموع گزیده کار کردم چون دلم نمی‌خواهد به تکرار بیفتم، حتی در طول ۳۶ سال بعد از انقلاب فقط در پنج یا شش فیلم سینمایی بازی کردم و نقش‌های محدودی را برای سریال‌های تلویزیونی پذیرفتم، اما هنوز هم شاگرد تربیت می‌کنم و برایم اهمیت دارد. در مجموع حضور در فعالیت‌ های هنری به من انرژی و آرامش می‌دهد. به نظرم با وجود این‌که انسان‌ ها به ظاهر پیشرفت کردند، اما به شکل غریزی از بسیاری کارها لذت می‌برند و من هم مستثنی از بقیه نیستم و این لذت را از دست نمی‌دهم.

برای بقا و پول در آوردن کار نمی‌ کنیم

من و خانم سپاه‌منصور خیلی از کارهایی که دیگران انجام می‌دهند، نمی‌کنیم. خیلی از نقش‌ هایی که دیگران بازی می‌کنند، ما ایفا نمی‌ کنیم. یعنی برای بقا و پول درآوردن کار نمی‌کنیم و برای هنر و مخاطب ارزش و احترام قائل هستیم. هر دو بشدت در انتخاب نقش‌ هایمان سختگیری داریم و همین باعث شده تا مخاطبان هم برایمان احترام قائل باشند و به مرور زمان هم صمیمت شکل گرفته است. هر زمان سوالی دارند، پاسخ می‌دهیم. معتقدم بازیگر باید برای کاری که انجام می‌ دهد، ارزش قائل شود. اگر یک سریال متوسط و ضعیف پخش شود، نباید خودمان را کنار بکشیم، زیرا ما هم در بخشی از این ماجرا سهیم هستیم و مردم از ما سوال می‌پرسند. اگر این مسائل حل شود به مرور زمان رابطه عاطفی با مخاطب ایجاد می‌شود. البته حفظ این رابطه کار بسیار سختی است.

آن ساز دهنی خاطره‌ انگیز

وقتی وارد عرصه هنر شدم، پدرم بشدت مخالف بود. او هنرمند بود و اعتقاد داشت هنرمندان شرایط سختی پیش رو دارند، اما مادرم عاطفی بود و دوست داشت من در رشته‌ای کار کنم که استعداد دارم. البته باید تاکید کنم بهترین کادوی زندگی‌ام را از مادرم گرفتم. من خیلی علاقه به سازدهنی داشتم و هر وقت پول داشتم سازدهنی می‌خریدم، اما در مدرسه ناظم و معلم سازهایم را از من می‌گرفتند، حتی کلکسیونی از سازدهنی‌های من در دفتر مدرسه بود. یک روز که از دست ناظم‌مان ناراحت بودم که چرا سازم را گرفته، مادرم برایم یک سازدهنی زیبا خرید و از من قول گرفت دیگر این سازدهنی را به مدرسه نبرم. راستش گرفتن این سازدهنی که مصادف با روز تولدم هم شد، برایم خیلی لذت‌بخش بود و هنوز این سازدهنی را دارم.

خودمان نمی‌ خواستیم با هم بازی کنیم

درست است من در این سن و سال نقش‌هایی را بازی می‌کنم که کمتر جنب و جوش دارد، اما این‌طور نیست که همیشه این تیپ نقش‌ها را ایفا کرده باشم. در روزهای جوانی نقش‌های پرجنب و جوش، شرور و منفی را ایفا می‌کردم. در مجموع من و همسرم همیشه سعی کرده‌ایم نقش‌های خاصی را انتخاب کنیم. به نظرم خانم سپاه‌ منصور بازیگر بسیار ممتاز این مملکت است و برای رسیدن به این مرحله سال‌های بسیاری زحمت کشیده و درس خوانده است، حتی می‌توان گفت که بهترین استعداد نسل خودش بوده است. در طول این سال‌ها چند بار پیشنهاد بازی دو نفره در یک اثر به ما شد، اما خودمان دوست نداشتیم با هم کار کنیم؛ زیرا سبک و سیاق هر کدام از ما متفاوت است.

گفت‌وگو جدید با هوشنگ توکلی

مصاحبه هوشنگ توکلی

البته خانم سپاه‌منصور در سریال مدرس که خودم کارگردانی آن را به عهده داشتم، نقش بسیار زیبایی بازی کرده است. در مجموع بندرت و با فاصله با هم در یک اثر بازی می‌کنیم که می‌توانم به سریال «مرگ تدریجی یک رویا» به کارگردانی فریدون جیرانی اشاره کنم. در تئاتر هم بهترین و جاودانه‌ ترین نقش دو نفره‌مان در نمایش «شب‌های سفید» اثر داستایوفسکی است که نقش یک دختر و پسر جوان را بازی می‌کردیم. در آن روزگار جوان بودیم و تمام روزهای تمرین و اجرا برایمان پر از خاطره است.

کمک به یکدیگر

زندگی مشترک با یک بازیگر، هم سخت است و هم آسان. وقتی هنرمندان با هم زیر یک سقف زندگی می‌کنند، باید همدیگر را قبول داشته باشند و به بروز خلاقیت یکدیگر کمک کنند. بخش عمده موفقیت‌ هایی که در زندگی هنری داشته‌ام به خاطر خانم سپاه‌ منصور است که در همه شرایط، همراه خوبی برایم بوده و هست. هر زمان کمک ذهنی و درونی از او خواستم به بهترین شکل کنارم است. اگر بین زن و مرد رقابت باشد و ندانند برای چه چیزی کنار هم هستند یا کار هنری انجام می‌دهند، حتما به مشکل برخورد خواهند کرد و روابط حسی زندگی‌ شان تحت‌ الشعاع قرار می‌گیرد. به همین دلیل گاهی شاهد جدا شدن زوج‌های هنرمند هستیم.

با اکراه نقش دایی را بازی کردم

من و همسرم هرگز از بازی یکدیگر انتقاد نکرده‌ ایم ، چون همیشه از قبل با هم مشورت می‌ کنیم. ضمن این‌که من هیچ وقت نقطه ضعفی در کار خانم سپاه‌ منصور ندیدم که از او انتقاد کنم، اما من گاهی که در کارم اشتباه کردم ، با درایت همسرم مساله حل شده است. ضمن این‌که همه نقش‌هایی که در سنین مختلف بازی کرده‌ام، ماندگار است، زیرا برای همه کارهایم وقت می‌گذارم و شناسنامه تعریف می‌کنم، اما نقش دایی در سریال زیر تیغ میان مردم خیلی ماندگار شد. البته وقتی فیلمنامه این سریال را خواندم، نقش عمو را بیشتر دوست داشتم، زیرا نقشی بود که برای بازیگر جای بازی داشت. با اکراه نقش دایی را انتخاب کردم، چون آقای هنرمند، کارگردان این طور صلاح دانسته بود. وقتی نقش دایی را پذیرفتم روی ساخت و ساز نقش، این‌که چطور راه می‌رود، به مردم نگاه می‌کند و… فکر و کار کردم. هنوز هم بعد از گذشت این همه سال وقتی مردم در کوچه و خیابان مرا می‌بینند، می‌گویند دایی زیر تیغ شبیه یکی از شخصیت‌های اقوامشان است.

پیشنهاد ما :

مطالب مرتبط

نظر شما !!!

نظر شما برای “گفت‌وگو جدید با هوشنگ توکلی”