free web hit counter

مصاحبه امیرحسین رستمی بازیگر سریال لیسانسه ها

مجموعه: مصاحبه, مصاحبه بازیگران تعداد بازدید: 624
مصاحبه امیرحسین رستمی بازیگر سریال لیسانسه ها

امیرحسین رستمی بازیگر سینما و تلویزیون که این روزها در سریال لیسانسه ها در حال ایفای نقش است درباره بازیگر و اهمیت این حرفه هنری صحبت های جالبی انجام داده است.

رستمی بازیگری را در کارگاه آزاد بازیگری امین تارخ آموزش دیده و از سال ۱۳۸۵ با فیلم سینمایی فقط «چشم‌هاتو ببند» به این حرفه پا گذاشته است. در کارنامه کاری او هم آثار جدی دیده می‌شود و هم ملودرام؛ تا امروز در تلویزیون سریال‌های متعددی چون شمس‌ العماره ، وضعیت سفید، نون و ریحون، آسمان همیشه ابری نیست، سه، پنج، دو، دختران حوا، یه تیکه زمین، دودکش، پژمان، آخرین بازی، دودکش و پادری بازی کرده و این روزها مشغول ایفای نقش در تازه‌ترین سریال سروش صحت است که با نام «لیسانسه‌ها» برای شبکه یک تولید می‌شود. درباره نقش‌های تلویزیونی این بازیگر گفت‌وگویی با او داشــته‌ایم.

در سریال لیسانسه‌ ها چه نقشی را به عهده دارید؟

من یکی از سه جوان اصلی فیلم را بازی می‌کنم که مسعود نام دارد.

و باز هم یک جوان ساده و کم‌ هوش؟

نه اتفاقا! شما کاملا اشتباه کردید چون من نقش یک جوان قالتاق را بازی می‌ کنم که نه ساده است و نه کم‌ هوش !

پس قرار است یک بازی متفاوت از شما ببینیم!

بله و به همین دلیل است که بازی در این سریال را قبول کرده‌ ام. اصلا چرا شما فکر کرده‌ اید قرار است باز هم نقش یک جوان ساده و کم‌ هوش را بازی کنم؟

برای این که آن نگاه‌های مات و گیج که معمولا در بازی‌هایتان به نمایش می‌گذارید، حالا دارد به امضای بازیگری شما بدل می‌شود!

به من بگویید آیا این نگاه را در سریال دختران حوا دیدید؟ در سریال شهرزاد چطور؟ در آخرین بازی، یه تکه زمین و…؟

لازم نیست همه سریال‌هایتان را نام ببرید؛ قبول کردم، اما دست‌کم در سریال‌های طنز شما این نگاه محسوس است!

سریال‌های طنز من شمس‌العماره، دودکش و پادری بود که دوتای آخری در واقع یک سریال محسوب می‌شوند و من هم یک نقش را در هر دو بازی کرده‌ام و سریال «لیسانسه‌ها» هم هنوز پخش نشده است. در سریال شمس‌العماره که سال ۸۸ پخش شد، من نقش یک پسر ساده را به عهده داشتم و در دودکش نقش بهروز را بازی کردم که او هم ساده بود، اما از طبقه دیگری. در لیسانسه‌ها هم نقش یک جوان فرصت‌طلب و پرتوقع را بازی می‌کنم! این سریال‌ها هیچ کدامشان ربطی به هم ندارند و نقش‌های من هم همین طور. وجه تشابه هر سه نقش این است که من آنها را بازی کرده‌ام.

ولی به نظرم شکور در شمس‌العماره و بهروز سریال دودکش خیلی شبیه هم هستند!

آن نگاهی که شما می‌گویید فقط در نقش بهروز وجود داشت ؛ آن هم به شخصیت این نقش ارتباط داشت و ویژگی‌ هایی که برای او تعریف شده بود و به دلیل همین ویژگی‌ ها ، او گاهی به فضاهای خالی و به اطرافش طوری نگاه می‌کرد که انگار می‌ تواند به این شیوه با واقعیت رودررو نشود!

بازیگری برایتان جدی است؟

شما این طور حس نمی‌ کنید؟!

به نظرم بیشتر بازی می‌کنید که سرگرم بشوید!

خب انگار کارهای مرا دنبال نمی‌ کنید. همین حالا که دارم با شما صحبت می‌ کنم پنج سریال را رد کرده‌ ام.

چرا؟

برای این که نقش‌ ها خوب نبودند.

براساس شنیده‌های من تصویربرداری سریال لیسانسه‌ ها حداقل یک سال طول می‌کشد. نگران نیستید فرصت‌ های دیگر را از دست بدهید؟

خب از همان ابتدای کار به تهیه‌ کننده و کارگردان سریال لیسانسه‌ ها گفته‌ام اگر در این یک سال فیلم سینمایی خوبی به من پیشنهاد شود ، حتما می‌ پذیرم و همین‌ طور درباره تئاتر هم به آنها توضیح داده‌ ام و خوشبختانه دوستان هم پذیرفته‌اند و زمینه همکاری فراهم شده است. مثلا بهمن ماه قرار است نمایش «خدای کشتار» را در آمریکا و کانادا اجرا کنیم و اصلا در ایران نیستم. همه اینها حتما در برنامه‌ ریزی و روند تولید سریال لحاظ می‌ شود.

بازیگرانی که در تلویزیون یا سینما به اندازه کافی پیشنهاد دارند، معمولا به سراغ تئاتر نمی‌روند؛ اما شما تئاتر را به موازات کارهای دیگرتان پیش می‌برید و به نظر می‌آید قصد ندارید فقط در سینما یا تلویزیون متمرکز شوید!

دوستانی که شما می‌گویید ، خیلی سر خودشان را شلوغ کرده‌ اند ؛ اما من نمی‌توانم این‌گونه رفتار کنم و همزمان چند کار را با هم پیش ببرم که اگر این اتفاق بیفتد نتیجه خیلی عجیب و غریب خواهد شد. بعد از یک تجربه سخت فهمیدم تحمل ندارم سرم این‌ قدر شلوغ بشود. تصور کنید نقش اول سریال آخرین بازی آقای سهیلی‌ زاده را به عهده داشتم، در سریال شهرزاد بازی می‌کردم، دو فیلم سینمایی به نام « یک‌ دزدی عاشقانه » به کارگردانی امیرشهاب رضویان و «مشکل گیتی» به کارگردانی حمید فرخ‌ نژاد را کار کردم، در یک تئاتر هم نقش اصلی را بازی می‌کردم و در کنار همه اینها در تئاتر «سیستم گرون هلم» حضور داشتم و در نهایت، این دوره زمانی به قدری سخت گذشت که اصلا اجازه نمی‌دهم چنین چیزی تکرار شود.

فکر می‌کنم باید حرفم را پس بگیرم. این همه کار بیشتر از آن است که برای سرگرمی باشد!

نمی‌دانم چطور به این نتیجه رسیده بودید.

در زمینه بازیگری مطالعه هم می‌کنید؟

در این‌باره از سال ۱۳۷۲ تا همین حالا که در خدمت شما هستم مطالعه می‌کنم.

با این همه کاری که همزمان انجام می‌دهید؟

شاید برخی موارد کمتر کتاب بخوانم، اما تقریبا همیشه کتابی برای خواندن دارم که معمولا خیلی با بازیگری مرتبط نیستند. رمان و کتاب‌های تاریخی را دوست دارم.

چرا با بازیگری مرتبط نیستند؟

مطالعات مرتبط با بازیگری خیلی به کار جلوی دوربین نمی‌آید. دانشی است که بیشتر پشت دوربین و در عرصه‌های آکادمیک مناسب است چون آنجا لازم است همیشه به روز باشید و درباره آخرین مطالعات و تحقیقاتی که در سینما رخ داده اطلاعات کسب کنید؛ مثلا باید در زمینه دستاوردهای مدیریت تصویر، آخرین تکنولوژی‌ در عرصه صدا یا درباره کارگردانی و طراحی میزانسن به روز بود، اما کار بازیگر جلوی دوربین حسی است. فکر می‌کنم اگر قرار باشد در این باره خیلی آکادمیک برخورد کنم کار خراب می‌شود.

آخرین کتابی که خواندید چه بود؟

هنوز تمام نشده است. دارم «گریزدلپذیر» نوشته آنا گاوالدا را می‌خوانم و البته قبل از آن «من او را دوست داشتم» و «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد» را از همین نویسنده خوانده‌ام.

من سوالی ندارم، اما اگر چیزی باقیمانده بگویید!

مرا جدی دنبال کنید.

پیشنهاد ما :

مطالب مرتبط

نظر شما !!!

نظر شما برای “مصاحبه امیرحسین رستمی بازیگر سریال لیسانسه ها”